Kochać...

Kochać można nie wiedząc o tym, bo jak wytłumaczyć miłość do kogoś nie poznanego.
Stracić można miłość w pełni jej nie zaznawszy, gdy odchodzi zanim się pojawi.
Jak wytłumaczyć tęsknotę za niepoznaną jeszcze istotą, oczekiwaną lecz nie daną...

ulubiona... tak idealna...tak smutna

"...In my heart you live on
Always there, never gone
Precious child, you left too soon
Tho' it may be true that we're apart
You will live forever... in my heart..."

Mieliśmy...

Wczoraj zrobiliśmy pomnik dla chłopców...
Taki prezent na dzień dziecka...
to okropne, że tylko tyle im mogę dać, nowy znicz i kilka kwiatków...

Wczoraj był mój planowany termin porodu...
Wiem że chłopcy byli by już z nami, w dwóch łóżeczkach, nowo pomalowanym i zaprojektowanym przez jedną z cioć pokoju, mielibyśmy już swoje wzloty i upadki karmieniowe, kupkowe i wszystkie inne te, które przytrafiają się młodym mamom..

Ale mieliśmy być razem, a teraz czuję że rozpada się wszystko...

Chłopcy, dziękuje Wam że podesłaliście mi trochę siły by przeżyć jakoś te dni...

Dzień dziecka - w niebie...

Jest tak źle, przytłaczająco, smutno...
Ze wszystkich sił staram sie nie myśleć o tym że to miał być pierwszy dzień dziecka, króry mieliśmy spędzić razem...
Nie chce, nie mogę zapędzić sie ponownie w myśli dlaczego tak się stało, co zrobiłam źle, że to nie tak przecież miało być...

I mimo że nie chce, to i tak tam jestem...

Kocham Was moje dzieci, mam nadzieje ze miło spędziliście ten dzień dzisiaj w niebie...

Dzień Aniołkowej Mamy...

Będę dziś z Wami chłopcy, będę bardziej niż zawsze...
będę rozmyślać jak by to było, ile słodkich buziaków dostałabym od Was w tym dniu, o laurkach narysowanych w przedszkolu lub z pomocą taty, o tych dniach matki kiedy bylibyście już nastolatkami i w pośpiechu przyszlibyście z podwórka by życzyć wszystkiego najlepszego...

Przytłaczające jest, jak wiele zostało nam odebrane...

Czekam na ten powiew spokoju, czekam na tą myśl co mnie ukoi...

Kocham Was i tęsknie każdego dnia coraz mocniej!